Το ποδόσφαιρο στο Αιτωλικό άλλαξε τη ζωή της πόλης. Το νησί, απ’ το 1926 και ο ιστορικός ΑΡΗΣ Αιτωλικού αποτέλεσε, και αποτελεί, ένα κομμάτι στην καρδιά του κάθε φιλάθλου. Ο ΑΡΗΣ Αιτωλικού ξεκίνησε με πιτσιρικάδες. Αυτά τα παιδιά, στην πρώτη παλιά φωτογραφία της ομάδας, λίγο μετά την ίδρυσή της το 1926, είναι:

 

Ο Πέτρος Μπερσίμης, ο Χρήστος Μπερερής, ο Θύμιος Βογιατζής, ο Ευτύχιος Παπαδόπουλος, ο Νίκος Γαλάνης (που σήμερα μας τιμά και μας συγκινεί με την παρουσία του). Ο Γιώργος Σακκάς, ο Αγγελος Τσικλιτήρας, ο Γιώργος Καραπαναγιώτης, ο Νίκος Δασκαλοθανάσης. Ο Δημήτρης Τερζόπουλος, ο Δημήτρης Λεονάρδος του Σπύρου, κι ο Κώστας Γεωργόπουλος του Πέτρου.

 

Τον Ιούλιο του 1983, ο αείμνηστος Νίκος Δασκαλοθανάσης, 70 ετών τότε, αφηγείται το ιστορικό της ίδρυσης του ΑΡΗ, στα «γιοφύρια».

 

«Μαζί μ’ εμένα, ο Ανδρέας Σαρλής, ο Νίκος Σταραμόπουλος, ο Παντελής Καρβέλης του Επαμεινώντα και άλλοι που δεν τους θυμάμαι. Δημιουργήσαμε το πρώτο γκρουπ ποδοσφαιριστών, τον πρώτο ΑΡΗ. Μάλιστα τότε, σε κάποια περίπτωση φορέσαμε και κόκκινες φανέλες, ενώ το κίτρινο σύντομα καθιερώθηκε. Κάποιος Παπαδόπουλος, καθηγητής, είχε έρθει από Πειραιά στο Σχολαρχείο Αιτωλικού κι ο γιός του, Ευτύχιος Παπαδόπουλος, εργαζόταν σαν λογιστής στις αποθήκες αλεύρων του Πάνου Μπουκογιάννη. Ο Ευτύχιος που ήξερε τον Ολυμπιακό Πειραιώς μας μύησε στο ποδόσφαιρο και φτιάξαμε την πρώτη ομάδα. Παίζαμε τότε με το Αγρίνιο, με το Μεσολόγγι, με τη Ζάκυνθο και την Ιθάκη και μια φορά με τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Όταν την προηγουμένη είχε παίξει στο Αγρίνιο, την εποχή μάλιστα με τους πέντε Ανδριανόπουλους. Σε κάθε αγώνα γέμιζαν τα γεφύρια κόσμο και στο γήπεδο είχαμε γιορτή».

 

 

Το 1983, έχουμε τις μαρτυρίες, του αείμνηστου Αριστείδη Μπερσίμη, λίγες μέρες πριν φύγει απ’ τη ζωή, και του Γιώργου Τσέκου που έπαιζε τερματοφύλακας:

 

«Εγώ και κάποιοι φίλοι, που δεν τους θυμάμαι, τρέξαμε και φτιάξαμε το καταστατικό της ομάδας» μας λέει ο Αριστείδης Μπερσίμης. «Πριν και μετά τον πόλεμο, φυσικό ήταν, η ομάδα να υπολειτουργεί, να διαλυθεί κάπως. Για να γίνει στη συνέχεια, ανάμεσα στο 1945 – 1955, η πιο δυνατή της περιοχής και απ’ τις καλύτερες στην Ελλάδα» μας λέει ο αείμνηστος Γιώργος Τσέκος. Εκεί που σήμερα είναι το μνημείο των πεσόντων, ήταν το γήπεδο του Άρη.

 

Η τυπική ίδρυση του Άρη είναι το 1926, αλλά δυο τρία χρόνια αργότερα άρχισε η ομάδα να γίνεται μεγάλο όνομα. Μάλιστα, ο κόσμος, τη λέξη ποδόσφαιρο την άκουσε για πρώτη φορά, στο Αιτωλικό, με τον αγγλικό όρο «Φουτ μπώλ».

 

Έχουν περάσει χρόνια και παιδιά απ’ το Αιτωλικό αλλά και τα κοντινά χωριά έχουν ιδρώσει και τιμήσει τη φανέλα της ομάδας του ΑΡΗ Αιτωλικού. Κάποτε το ποδόσφαιρο ήταν κάτι το καινούργιο, πραγματικό στοιχείο εξέλιξης και πολιτισμού. Σήμερα, έχουμε χρέος, να διαφυλάξουμε το ποδόσφαιρο και συγκεκριμένα τον ΑΡΗ μας. Που μας δίνει ζωή κάποιες απογευματινές ώρες, μας δίνει χαρά. Ακόμα και στις αποτυχίες συμμετέχουμε, σαν φίλαθλοι. Γιατί οι ποδοσφαιριστές, ο προπονητής και η διοίκηση έχουν πάντα το μεγάλο βάρος και τις ευθύνες.

Αποστόλης Μπλίκας

Αποφασίσαμε να πάρουμε αυτό το άρθρο από εδώ. Καθώς βλέπουμε μία μεγάλη προσπάθεια για την ανασύνταξη της ιστορικής μας ομάδας του ΆΡΗ Αιτωλικού.


ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here