Γεράσιμος Τσίντζος κοιμήθηκε 31-10-2018, η ομάδα μας εύχεται ολόψυχα συλλυπητήρια στους οικείους του

Εκφωνήθηκε στην τελετή της βράβευσης
Αιτωλικό, 18 Αυγούστου 2018
«Το Παλιό Ουζερί»

Έζησα πολύ και συνεργάσθηκα εξαιρετικά µε το µπαρµπα Μάκο τον Τσίντζο, όταν δούλευα το βιβλίο µου «Το πανηγύρι της Αγιαγάθης» που εκδόθηκε το 1998. Ήταν για µένα Πανεπιστήµιο, άνοιξε ένας άλλος κόσµος µπροστά στα µάτια µου. Σταχυολογώ µία παράγραφο από το βιβλίο:

«Όταν ψάχνουµε για ζυγιές, βρίσκουµε λίγους ντόπιους, φέρνουµε κι άλλους από την Πελοπόννησο. Αλλά, δεν ξέρουν να παίζουν τα παλιά τραγούδια, τα δύσκολα, τα καραβλάχικα.

– Ποια είναι αυτά τα τραγούδια τα παλιά, τα δύσκολα;

– Τά χω γράψει και τα φυλάω σαν τα µάτια µου. Είναι:

α. Ο Αλάµπης, παλιό τσάµικο

β. Ο Λιατσκοβίτης, τσάµικο παλιό, πολεµικός σκοπός

γ. Η Καρακάξα, τσάµικο παλιό

δ. Ταξίµι, σόλο κλέφτικο, καραβλάχικο

ε. Γαλάτα, σόλο ζουρνά, προς το µοιρολόι

– Και δε βρίσκετε όργανα να τα παίξουν;

– Δεν υπάρχουν καλοί τεχνίτες στο ζουρνά και στο νταούλι. Ο ζουρνάς είναι το πρώτο ζητούµενο, αν είναι καλός ο ζουρνάς, το νταούλι το φέρνει βόλτα.

O Mάκος ο Τσίντζος έχει κριτήριο τον καλό χορό.

– Ο µπαρµπα – Νάσος ο Καφρίτσας χόρευε φοβερό χορό. Το 1952 του κράτησα στον Ταξιάρχη και χόρεψε το «Λιατσκοβίτη». Είναι δύσκολος χορός, θέλει µεγάλη ευλυγισία και γερή µέση. Δεν τον χορεύει κανείς εύκολα. Κι ο µπαρµπα – Νάσος ήταν το κάτι άλλο.

– Από τους άλλους παλιούς πες μου μερικούς χορευταράδες.

– Ο Παντελής ο Μπαγαρέμος, ο Ζαφείρης ο Μπαγαρέμος, ο Τσιτσιμήτσος, ο Κικάτος, ο Νιόνιος ο Κολποδίνος.

– Κι εσένα, μπαρμπα Μάκο, σε θαυμάζουν πολύ για το χορό σου.

– Τον ζω μεσ’ την ψυχή μου το χορό. Και το τραγούδι.»

Αυτά το 1998. Από τότε, ο καπετάν Μάκος συνέχισε τη λαμπρή αγιαγαθιώτικη πορεία του, κάθε χρόνο, χωρίς διακοπή. Αυτό μέχρι και το 2011.

Τον Αύγουστο του 2012, ενώ ετοιμαζότανε για το πανηγύρι, πέθανε η γυναίκα του. Όταν πήγα στην εκκλησία, στον Ταξιάρχη, να τον συλλυπηθώ, μου είπε κλαίγοντας: «Μάγδα μου, δεν θα πάω φέτος στην Αγιαγάθη».

Ο μπαρμπα – Μάκος, για λόγους υπεράνω της θέλησής του, δεν ξαναπήγε ποτέ στην Αγιαγάθη, στο πανηγύρι. Αφού πρώτα επί πενήντα πέντε (55) ολόκληρα χρόνια εζήλωσε την ιερή φλόγα του πανηγυριού μας ως πανηγυριστής, πρωτοκαπετάνιος και πρωτοχορευτής.

– Μπαρμπα – Μάκο μου, εμείς, οι αγιαγαθιώτες, οι πανηγυριστές, οι Αιτωλικιώτες όλοι, αναγνωρίζουμε την προσφορά σου, σου επιδίδουμε Βραβείο Τιμής και σ΄ευχαριστούμε βαθιά μέσα από την ψυχή μας.

Άξιος!

Μάγδα Βελτσίστα
Πρόεδρος του «Λιακατά»

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here